5
برای آزادی ، دموکراسی ،صلح، استقلال و عدالت اجتماعی                         آزادی زندانیان سیاسی 
نویدنو -  کتاب - رحمان هاتفی  درباره ما -  بایگانی

2020-10-31

نویدنو 09/08/1399           Print Friendly, PDF & Email      چاپ مطلب

 

  • در آتش «سوختن» کشورهای عضو اتحادیۀ اقتصادی آوروآسیا که با نقش آفرینی و ابتکار روسیه تشکیل گردیده است، مخصوصا توجهات را به خود جلب می کند. ناگفته نماند، که فشارهای رو به تشدید خارجی بر فدراسیون روسیه را نباید نادیده گرفت، اما همۀ مشکلات را نمی توان با فشار تهاجمی خارجی توجیه کرد. این یک اشتباه بزرگ است.

     

 

 

 

نوید نو- روند حوادث چشم های بیشتری را به این که باید وضعیت مشخص را تحلیل کرد و به نتیجه مشخص رسیدباز می کند. فاصله گیری از "توطئه اندیشی" گروگان گرفتن افکار عمومی با "تهاجم " دشمنان داخلی و خارجی و دور زدن مشکلاتی که ستون فقرات حاکمیت ملی کشور ها را خرد می کند، می تواند گام مهمی هم در نظر و هم در عمل کسانی باشد که رخ داد ها و تحولات جهان را پی می گیرند. مقاله ای که تقدیم می شود حاوی چنین هسته ای از عقلانیت انتقادی است و ترجمه آن را به فال نیک می گیریم .

 

آناکوندای آتشی در کنار مرزهای فدراسیون روسیه

ولادیمیر کودریاوتسِف - برگردان: ا. م. شیری

 

بحران دولتمداری، که پساشوروی مینامند

پس از انهدام اتحاد شوروی در ویرانه های آن هرگز آرامش برقرار نبوده است. گاهی جنگ داخلی در تاجیکستان، گاهی دیگر درگیری نظامی در پریدنسترویه، زمانی انقلاب نارنجی در اوکراین و جنگ گرجستان با آبخاز و گرجستان با اوستین. تا وقتی که اینها ظاهراُ در زمانهای مختلف و در نقاط مختلف روی میدادند، اوضاع بحرانی بنظر نمیرسید.

با این حال، اکنون، حوادث بحرانی در دونباس، در بلاروس، در قفقاز (جنگ ارمنستان- آذربایجان)، در قرقیزستان با هم همآهنگ شده اند. راه حل مشکل دونباس، که بطور قطع نمی خواهد بخشی از «اوکراین پسا پساشوروی» و نئونازیسم آن باشد، به بن بست رسیده است؛ در کییف در حال حاضر مذاکرات در خصوص ایجاد پایگاه نظامی انگلیس در خاک اوکراین جریان دارد. آتش جنگ بر سر قره باغ دوباره زبانه می کشد. در قرقیزستان پس از برکناری رئیس جمهور، همانطور که در آنکارا با رضامندی خاطرنشان می سازند، « این فقط آغاز کار است».  چشم انداز حل و فصل بحران سیاسی در بلاروس روشن نیست، روح مخالفت در آنجا افراطی تر می شود.

در آتش «سوختن» کشورهای عضو اتحادیۀ اقتصادی آوروآسیا که با نقش آفرینی و ابتکار روسیه تشکیل گردیده است، مخصوصا توجهات را به خود جلب می کند. ناگفته نماند، که فشارهای رو به تشدید خارجی بر فدراسیون روسیه را نباید نادیده گرفت، اما همۀ مشکلات را نمی توان با فشار تهاجمی خارجی توجیه کرد. این یک اشتباه بزرگ است.

بحران هرگز بدون زمینه آغاز نمی شود. آن، همیشه علل داخلی دارد و قدرت های خارجی از آنها استفاده می کنند. تشنج در اوکراین، در بلاروس، در قرقیزستان، در قفقاز، در مولداوی یا هر جای دیگر یک مخرج مشترک دارد: بحران دولتمداری پساشوروی!

الفبای مدیریت موثر دولتی عبارت است از ایجاد چنان ساختار اجتماعی و اقتصادی که بر پایۀ توازن منافع «بالایی ها» و «پائینی ها» مبتنی باشد. سیاست اقتصادی موثر، بعنوان وظیفۀ اجتماعی کامل دولت (برای حفظ آرامش اجتماعی)، و همچنین اقدامات سنجیده حاکمیت در حوزۀ فرهنگ و حافظه تاریخی مردم وجوه مشخصۀ آن شمرده می شود. در هر جا که حتی یکی از این مؤلفه ها کنار گذاشته شود، دیر یا زود مشکلات «انقلابی»، و در برخی موارد «مخلوطی از بحران انفجاری» ظاهر می شود.

شاید، محدودیت همۀ تغییر و تحولاتی که در تاریخ پس از شوروی بسیار اتفاق افتاده است، این باشد که همۀ آنها در بالا روی داده است- حتی یک مورد وجود ندارد که  منجر به تحول اجتماعی بمعنی واقعی کلمه شده باشد.

نمونۀ کتابی آن اوکراین است. همۀ مشکلاتی که پس از کودتای سال ٢٠١۴ ظاهر شدند و اکنون با بذله های رئیس جمهور دلقک (او با بیش از ٧٠ درصد آراء انتخاب شد) ادامه می یابند، ناشی از بی اعتمادی مزمن به عملکرد خود می باشد. قرقیزستان همانند گذشته در شرایط رویارویی شمال و جنوب بسر می برد، که در اثر آزمایش تلخ «دموکراسی پارلمانی» به سبک قرقیزی و فقر جمعیت تشدید می شود. در بلاروس، به موازات تأثیر شدید لهستان، پویایی توسعۀ بحران موجب مشکلاتی گردیده است، که الکساندر لوکاشنکو بدرستی تشریح کرد: «شاید، دولت من بیش از حد در قدرت بوده است». غرب توانست از این استفاده کند.

کسی خواهد پرسید: پس، در تاجیکستان چه اتفاق افتاد؟ این کشور که با مشکلات بسیار بزرگ (وابستگی شدید به مهاجرت کارگری؛ حاکمیت استبدادی با اصول فرمانروایی خانوادگی؛ خطر اسلامگرایی افراطی، تجارت مواد مخدر و الی آخر) مواجه است، اما اخیرا انتخابات ریاست جمهوری  در آنجا به آرامی برگزار گردید و هیچ کس «آتش انقلابی» در میدان روشن نکرد.

شاید مسئله عبارت از این باشد، که زخم های تاجیکستان پس از جنگ داخلی سال های ١٩٩٠ هنوز بهبود نیافته است؟ و در همه حال در پرتو حوادث اخیر در اطراف فدراسیون روسیه، این جمهوری آسیای میانه بعنوان بمب ساعتی هر چه بزرگتر دیده می شود...

در مولداوی- یکی دیگر از جمهوری های پساشوروی، هم اکنون شرایط برای «طوفان مطلوب» در متن انتخابات ریاست جمهوری آینده آماده است: فقر، انشقاق شدید حزبی- سیاسی همراه با فساد و عناصر حاکمیت الیگارشی، رویارویی هواداران رئیس جمهور «متمایل به روسیه» و نمایندگان غربگرا در پارلمان که اکثریت را تشکیل می دهند، باضافۀ مداخلۀ تاریخی رومانی در امور داخلی جمهوری مولداوی. رشد ناگهانی مقاومت مدنی کهنه سربازان جنگ های سال های ١٩٩٠ در سال ٢٠٢٠ بسیار نگران کننده است و بعید نیست، که سناریوی جنگ «ملت متحد مولداوی» می تواند از قوه به فعل تبدیل شود. با توجه به دورنمای چنین «اتحاد»، خطر جدایی قاقائوز از مولداوی احساس می شود...

در هیچ یک از جمهوری های پساشوروی امکان حل و فصل سریع مشکلاتی که در سه دهۀ گذشته یکی بعد از دیگری ظاهر شدند، وجود ندارد. شناخت صادقانۀ تمام نقائص و کمبودهای وضع موجود (خود این نیز یک مشکل بزرگ است) و سپس، یک دوره کار طولانی و پرزحمت، اما نه برای ایجاد «تعادل جدید» بین گروه های الیگارشی منجمد، بلکه، بمنظور جلب آن کسانی به مشارکت در مدیریت که عامدانه از چنین فعالیت ها منع شده اند، تنها راهکار موفق در مسیر تحول عمیق می تواند باشد.

راه دیگری وجود ندارد. در مسیر دیگر، سرانجام خلاء سیاسی پساشوروی (بژنسکی که در سال ٢٠١٧ درگذشت، بدون اینکه شاهد رویدادهای امروز باشد، آن را «چالۀ سیاه» نامید) توسط نیروهای خارجی دورتر نسبت به روسیه تاریخی پر خواهد شد. و آن وقت نه کشورهای خارجی هممرز با روسیه، که حالا خارج «نزدیک» نامیده می شوند، بلکه، نواحی همجوار آنها در داخل مرزهای فدراسیون روسیه آتش خواهند کرد.

 (Vladimir Koudryavtsev)

٧ آبان- عقرب ١٣٩٩

 

https://www.fondsk.ru/news/2020/10/20/ognennaja-anakonda-pochemu-polyhaet-u-granic-rossijskoj-federacii-52090.html

 

 

 

از این قلم :

 

Share

Comments System WIDGET PACK

ادامه:

آرشیوماهانه

نقل مطالب نوید نو با ذکرمنبع آزاد است

 

نامه ها ومقالات خودرا به نشانی webmaster@rahman-hatefi.net  بقرستید

انتشار اخبار، مقالات و بیانیه ها در این صفحه الزاماً به معنای تایید آن‌ها نیست